Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Lubinie

Historia

Neogotycka świątynia, która dziś możemy podziwiać, powstała w Lubinie na miejscu dawnej kaplicy Świętego Mikołaja, ufundowanej przez miejscowych szewców w XV wieku. Budowa tej imponującej konstrukcji trwała sześć lat, rozpoczynając się w 1900 roku, a kończąc w 1906 roku, kiedy to miała miejsce jej uroczysta konsekracja.

Grudzień 1945 roku zaznaczył się w historii jako czas pierwszej bożonarodzeniowej pasterki, w której uczestniczyli osadnicy przybyli z różnych zakątków Polski, a także niemieccy ewangelicy. Było to niezwykle ważne wydarzenie, które zjednoczyło ludzi w tym nowym, powojennym okresie. W roku 1946 do Lubina przybył ojciec Julian Białek OFM z Krakowa, który objął funkcję pierwszego polskiego proboszcza w tej parafii.

Architektura

Obiekt, o którym mowa, został wzniesiony z cegły, co nadaje mu właściwą solidność i charakter. Świątynia posiada jednonawowe prezbiterium, do którego przylega przestronna zakrystia, zapewniająca funkcjonalność i przestronność.

W ścianach tej części budowli zastosowano przypory, które pełnią rolę wsparcia oraz dodają architektonicznego uroku. Wnętrze kościoła ukazuje skromność w wystroju, co sprzyja atmosferze kontemplacji i modlitwy.

Dach pokryty jest dachówką ceramiczną, co chroni budynek przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. W północno-wschodniej części obiektu znajduje się wieża dzwonnicy, której szczyty zdobią sterczyny, dodające całości eleganckiego wyglądu.

Przypisy